Η Κύπρος συνεχίζει να χάνει έδαφος στον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς (CPI) της Διεθνούς Διαφάνειας.

Η Κύπρος συνεχίζει να χάνει έδαφος στον Δείκτη Αντίληψης της Διαφθοράς (CPI) της Διεθνούς Διαφάνειας.

Το 2025 πέσαμε στις 55 μονάδες, ενώ από το 2012 έχουμε χάσει 11 μονάδες.

Αυτό είναι μήνυμα ότι οι πολίτες και οι επαγγελματίες βλέπουν κενά στους κανόνες και, κυρίως, στην εφαρμογή τους. Ειδικά στο κομμάτι της πολιτικής χρηματοδότησης και του ποιος επηρεάζει αποφάσεις.

Το πρόσφατο videogate έκανε πιο ορατό κάτι που πολλοί λέμε εδώ και χρόνια, όταν το χρήμα και η πρόσβαση μένουν στη σκιά, η εμπιστοσύνη καταρρέει.

Τι χρειάζεται;

– Πλήρη διαφάνεια σε δωρεές, έσοδα και έξοδα κομμάτων και υποψηφίων, με στοιχεία που να βλέπει ο πολίτης.

– Ανεξάρτητες έρευνες και δικαιοσύνη χωρίς πολιτικές σκιές, με διαχωρισμό ρόλων στις εισαγγελικές αρχές και ουσιαστική λογοδοσία.

– Αρχή κατά της Διαφθοράς με πραγματική επιχειρησιακή ανεξαρτησία, ανακριτικές εξουσίες και οικονομική αυτονομία.

– Διαφανείς διορισμοί ανώτατων αξιωματούχων με ανοιχτή διαδικασία και έγκριση από τη Βουλή, ώστε να κλείσει ο κύκλος των κομματικών εξαρτήσεων.

– Καθαρό διαχωρισμό πολιτικής από διοίκηση, για να σταματήσει η λογική των εξυπηρετήσεων.

Η ευθύνη ως μορφή αγάπης για τον τόπο

Η ευθύνη ως μορφή αγάπης για τον τόπο

Tι σημαίνει, τελικά, να αγαπάς τον τόπο σου; Είναι η άκριτη υπεράσπισή του σε κάθε συγκυρία ή η ειλικρινής έγνοια να τον δεις να πηγαίνει μπροστά, ακόμη κι όταν αυτό απαιτεί δύσκολες αλήθειες;

Το πρόσφατο “videogate” στην Κύπρο λειτούργησε σαν καθρέφτης. Όχι μόνο για το ίδιο το περιστατικό αλλά κυρίως για τον τρόπο που ως κοινωνία αντιλαμβανόμαστε την ευθύνη, την κριτική και την έννοια της πατριωτικής στάσης. Η κοινή γνώμη φάνηκε να χωρίζεται στα δύο. Από τη μια, όσοι ζητούν κάθαρση και λογοδοσία και από την άλλη, όσοι υιοθετούν το αφήγημα, ότι κάθε κριτική πληγώνει την εικόνα της χώρας και άρα πιθανώς εξυπηρετεί ξένα, εχθρικά συμφέροντα.

Αυτή η διάκριση είναι βαθιά προβληματική. Όχι μόνο πολιτικά, αλλά και ηθικά. Read More